Właśnie wróciłem z wyjazdu ze Śląskiem Wrocław do Opola na Odre. Jestem zajebany jak świnia i mam już kurwa dość wszystkiego. Wpir Sobieska, potem Wyborowa jabłkowa potem Absynt? i chuj wie co jeszcze, już nie pamiętam a tera w kimono. Jutro derby z Głogowem.

Pamiętam jak dzisiaj. Stałam w ciemnym korytarzu, pod drzwiami, czekając, kiedy zostanę poproszona do środka. Byłam onieśmielona, niepewna, a wszystko dookoła wydawało się obce i niedostępne. Wiedziałam, że muszę sprawić dobre wrażenie. W głowie układałam  gotowe odpowiedzi na ewentualne pytania, jednocześnie mając świadomość, że to i tak zawsze szlag trafia. Co chwilę ktoś przechodził korytarzem, lustrując mnie z góry na dół. No tak, obcych zawsze traktuje się z góry i nieufnie. Ciekawe, czy kiedykolwiek zaakceptują mnie i przykleją etykietkę “swój”. Na to trzeba czasu. Weszłam do środka, powtarzając w myślach “siedź prosto, patrz prosto w oczy, uśmiechaj się, sprawiaj wrażenie pewnej i przebojowej”. Posypała się lawina pytań odnośnie mojej osoby, na które starałam się odpowiadać krótko i rzeczowo. Potem zostałam poinformowana o swoich obowiązkach i oddelegowana do właściwego pokoju. Od razu stałam się głównym tematem dnia, a nawet tygodni. Nie zapomnę tego szemrania i ucinania szybko rozmów w momencie mojego wchodzenia do pokoju. Z czasem, oni przyzwyczaili się do mnie, a ja do nich. Od tamtego dnia minęło 6 lat i z perspektywy czasu, tak sobie myślę, że w wielu sytuacjach postąpiłabym zupełnie inaczej. Wtedy, kiedy milczałam, wykrzyczałabym swoje racje, postawiłabym się. Kiedy niepotrzebnie coś powiedziałam, teraz, zamilknęłabym. Wiele spraw rozwiązałabym zupełnie inaczej, do niektórych zdarzeń w ogóle bym nie dopuściła. Nie jest to teraz płakanie nad rozlanym mlekiem. Wyciągam wnioski. Analizuję. Uczę się na własnych błędach. Dojrzewam.

Dzisiaj totalne lenistwo . Obudziliśmy się dość późno . Powiedziałabym ,że zaspaliśmy .Nic to … Nieśpiesznie poruszaliśmy się po domu , wykonując nieważne czynności ale uśmiechaliśmy się do siebie zupełnie   bez przyczyny ale z chęcią  .

W sklepie było pusto . Przechodziliśmy pomiędzy półkami zastanawiając się co kupić .Los padł na indyka z żurawinami . Była uczta prawie jak na święto dziękczynienia , szkoda tylko ,że wciąż tak gorąco … Połówek pomiedzy półkami z proszkiem do pieczenia , mąką a porcelaną powiedział ,że mnie kocha …czyżby sugerował ,że mam coś upiec ? 

A w domu jeszcze bardziej zwolnilismy tempo. Cały dzień towarzyszyły nam Gilmore Girls … Oglądaliśmy ich perypetie nie mogą nacieszyć się sobą i tym co działo się na ekranie . Podsumowanie ? To były piękne godziny …

śniadanie  we dwoje

Gdzieś za Bugiem w telewizji pokazali:

A swoją drogą, w akademikach, stancjach i mieszkaniach studenckich zaczyna się właśnie pierwszy weekend tego roku akademickiego. Nie dajmy się Moskalom!